Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/9870 E. 2023/3914 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2021/9870
Karar No
2023/3914
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/654 E., 2016/517 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: IV. GEREKÇE “Dosya kapsamına göre, sanığın savunmasının 06.06.2016 tarihinde Kızıltepe 1. Asliye Ceza Mahkemesince yakalama müzekkeresi sonucunda alındığı, kovuşturma aşamasında esas Mahkemesince bir daha sanığın savunmasına başvurulmadığı ve sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h maddesinin uygulandığı, bu madde gereğince verilecek cezanın alt sınırının 5 yıl olduğunun anlaşılması karşısında, 5271 sayılı Kanun’un 196/2. maddesinde yer alan "Sanık, alt sınırı beş yıl ve daha fazla hapis cezasını gerektiren suçlar hariç olmak üzere, istinabe suretiyle sorguya çekilebilir.." şeklindeki hüküm gereği alt sınırı 5 yıl ve daha fazla hapis cezasını gerektiren suçlarda sanığın yakalama emri üzerine dahi olsa istinabe sureti ile sorguya çekilemeyeceğinden, sanığın Mahkemesince sorgusu yapılmadan savunma hakkının kısıtlanmak suretiyle, yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur” V. KARAR Başkaca yönleri incelenmeyen Adıyaman 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.06.2016 tarihli ve 2015/654 Esas, 2016/517 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2021/9870, K. 2023/3914, T. 22.06.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2021-9870-e-2023-3914-k-2346ab4de84d