Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2023/1751 E. 2024/8672 K. – İftira

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI :2018/198 Esas, 2018/380 Karar SUÇ :İftira KARAR : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Terme 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 11.09.2018 tarihli ve 2018/198 Esas, 2018/380 Karar sayılı kararı ile hükümlünün iftira suçunda cezalandırılmasına karar verildiği, söz konusu kararın, istinaf edilmeksizin 23.11.2018 tarihinde kesinleştiğine dair kesinleştirme şerhi düzenlendiği belirlenmiştir. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 02.05.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.06.2023 tarihli ve 2023/52858 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.11..2021 tarihli ve KYB- 2021/132344 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "...yargılama aşamasında sanığın savunmasının Mahkemesince 26/11/2014 tarihli oturumda alındığı, kısa kararın sanığın yokluğunda verildiği, dosya arasında bulunan ceza infaz kurumu bilgileri dahilinde karar tarihi itibariyle Uşak E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 196. maddesi uyarınca savunmasında duruşmalardan vareste tutulmaya yönelik talebi bulunmadığı gözetilerek, kısa kararın okunduğu oturumda hazır edilmeksizin ya da ses ve görüntü bilişim sistemi (SEGBİS) aracılığı ile savunması alınmaksızın, savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE 1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesi uyarınca kanun yararına bozma yoluna, istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşen hüküm ve kararlar aleyhine gidilebilir. 2. 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) "Kararların Açıklanması ve Tebliği" başlıklı 35. maddesinin üçüncü fıkrası" İlgili taraf serbest olmayan bir kişi veya tutuklu ise tebliğ edilen karar, kendisine okunup anlatılır." biçimindedir. 3. İncelenen dosyada; hükümlü ...'un yokluğunda verilen kararın sanığa cezaevinde 15.11.2018 tarihinde "okumak/almak" suretiyle tebliğ edildiği , gerekçeli kararın hükümlüye okunup anlatılmadan yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğu anlaşılmıştır. 4. Açıklanan nedenlerle, Terme 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 11.09.2018 tarihli ve 2018/198 Esas, 2018/380 Karar sayılı kararının usulünce kesinleşmediği ve olağanüstü kanun yolu olan kanun yararına bozma talebine konu edilemeyeceği belirlenmekle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir. III. KARAR Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.11.2024 tarihinde karar verildi.