Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/9671 E. 2023/3633 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/153 E., 2016/270 K. SUÇ: Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanık hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-b maddesinden kamu davası açıldığı, anılan maddeden hüküm kurulduğu, bu madde gereğince verilecek cezanın alt sınırının 5 yıl olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun’un 196/2. maddesi gereği alt sınırı 5 yıl ve daha fazla hapis cezasını gerektiren suçtan yargılanan sanığın istinabe sureti ile sorguya çekilemeyeceğinden, Mahkemesince sorgusu yapılmadan, yakalandığı yer İstanbul Anadolu 64. Asliye Ceza Mahkemesinde 02.08.2015 tarihindeki sorgusu ile yetinilip hüküm kurulmak suretiyle sanığın savunma hakkı kısıtlanarak 5271 sayılı Kanun’un 196/2. maddesine aykırı davranılması, Başkaca yönleri incelenmeyen İstanbul Anadolu 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.04.2016 tarihli ve 2015/153 Esas, 2016/270 Karar sayılı kararına yönelik sanğın temyiz isteği, açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.