Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/7656 E. 2023/84 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2021/7656
Karar No
2023/84
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 14.12.2015 tarih, 2015/821 Esas sayılı iddianamesi ile, sanık hakkında katılanın ATM önünde unuttuğu cüzdanını gece vakti çalma şeklindeki eyleminden dolayı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 37/1, 141/1, 143/1, 53/1 maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır. 2. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.03.2016 tarihli ve 2015/1007 Esas, 2016/279 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 141 inci maddesinin ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; hırsızlık kastının olmadığına, aldıkları 600,00 TL parayı iade etmek istediklerinde katılanın 10.000,00 TL para istediğine, samimi beyanlarına itibar edilmediğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Katılanın olay günü saat 20.10 sıralarında Vakıfbank ATM'sine uğradığı, para havalesi yaptıktan sonra cüzdanını ATM üzerinde unuttuğu, sanığın Vakıfbank karşısında bulunan barda bulunduğu ve katılanın cüzdanını unuttuğunu gördüğü, ilk olarak sanık ...'ın gelerek cüzdanı kontrol ettiği, bir süre sonra cüzdanı almadan ATM'nin yanından ayrılarak temyiz dışı diğer sanık ...'ın yanına gittiği, bir süre iki sanığın birbiri ile konuştuğu daha sonra sanık ...'ın ATM'nin başına gelerek cüzdanı alarak diğer sanık ile birlikte olay yerinden ayrıldıkları kamera kayıtlarından anlaşılmıştır. 2. Sanık üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiştir. 3. Kamera kayıtlarının kolluk kuvvetleri tarafından yapılan çözümü neticesinde sanığın temyiz dışı sanıkla birlikte saat 20.50.11 sıralarında cüzdanı aldıkları tespit edilmiştir. 4. Olay günü güneşin batış saati, yaz saati uygulaması da esas alındığında, 19.31 olarak belirlenmiştir. IV. GEREKÇE 1. Hırsızlık kastının olmadığına ilişkin temyiz isteği yönünden; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "hırsızlık" başlıklı 141 inci maddesinde yer alan, "(1) Zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden alan kimseye bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası verilir." şeklindeki düzenleme karşısında, katılanın ATM üzerinde unuttuğu cüzdanını alan sanık hakkında, çok kısa bir araştırma ile malın sahibinin belirlenmesi imkanının olması hususu da dikkate alındığında, hırsızlık suçundan hüküm kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Katılanın zararın giderilmesi için kendisine ulaşılmadığına ilişkin beyanı karşısında sanığın zararı gidermek istediklerinde 10.000,00 TL para istendiğine ilişkin temyiz sebebi yerinde görülmemiştir. 3. Sanığın eylemi gerçekleştirdiği saatin 20.50.11 olması ve olay günü güneşin batış saatinin 19.31 ve gece vaktinin başlama saatinin 20.31 olması karşısında; eylem gece vakti işlendiği halde sanık hakkında TCK'nın 143 üncü maddesinin uygulanmaması hukuka aykırı bulunmuş ise de temyiz edenin sıfatı karşısında aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek bu husus bozma nedeni yapılmamıştır. 4. 5237 sayılı TCK’nın 53 üncü maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. 5. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.03.2016 tarihli ve 2015/1007 Esas, 2016/279 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.01.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2021/7656, K. 2023/84, T. 11.01.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2021-7656-e-2023-84-k-19c69471284e