Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/7326 E. 2022/21852 K.
Konu: Hırsızlık, Konut Dokunulmazlığının İhlali, Mala Zarar Verme
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/7326
- Karar No
- 2022/21852
- Karar Tarihi
- Konu
- Hırsızlık, Konut Dokunulmazlığının İhlali, Mala Zarar Verme
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: O yer Cumhuriyet savcısının sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik ve aleyhe temyiz başvurusunda bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede; I- Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak; 1- 02.03.2016 tarihli zarar tespit tutanağına göre sanığın mağdurun ikametinden çaldığı 3 şişe viskinin toplam değerinin 1.250,00 TL değerinde olduğunun anlaşılması karşısında, suç tarihi itibarıyla TCK’nın 145. maddesinin uygulanmasını gerektirecek değer azlığına konu olmadığı ve Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 09/05/2017 gün ve 2015/13-156 Esas 2017/256 Karar sayılı kararı da dikkate alınarak somut olayda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesi uyarınca değer azlığı nedeniyle indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini, 2- Kabule göre de; Sanık hakkında hüküm kurulurken TCK’nın 142/2-h, 143/1. maddeleri uyarınca tayin olunan 7 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 145. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılırken 5 yıl yerine 4 yıl 12 ay hapis ve yine aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken sonuç cezanın 4 yıl 2 ay yerine 3 yıl 14 ay hapis cezası olarak eksik ceza tayin edilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müafii ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 29/12/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.