Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/23489 E. 2023/8430 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2021/23489
Karar No
2023/8430
Karar Tarihi

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/570 E., 2019/525 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafiileri, katılan TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi-Bozma Dosya incelenerek gereği düşünüldü; I.Katılanın Temyiz Talebi Yönünden Katılanın, yokluğunda verilip 11.04.2019 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen kararı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 291/1. maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçtikten sonra 02/05/2019 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi gereğince katılanın temyiz isteminin Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, II.İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, III. Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142. maddesinde 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanıklara yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca sanıkların savunmalarının zorunlu müdafi eşliğinde alınması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma haklarının kısıtlanması bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, Dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a. maddesi uyarınca Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2021/23489, K. 2023/8430, T. 06.12.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2021-23489-e-2023-8430-k-8cc274bf3fa9