Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/23318 E. 2024/3362 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/328 E., 2016/606 K. SUÇTAN ZARAR GÖREN : Adalet Batanlığı SUÇLAR : Kasten yaralama, kamu malına zarar verme HÜKÜMLER : Mahkumiyet TEMYİZ EDENLER : Sanık ..., Sanık ... müdafii TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek onama, bozma Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1)Sanık ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde: Sanık hakkında hüküm kurulurken uygulama maddesinin 152/1-a yerine 151/1-a olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak nitelendirilmiş, sanığın adlî sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası gözükmesi karşısında hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması ve sanık suça konu zararı gidermemesine rağmen, ödeme yeri tayin edilip suçtan zarar gören kurum adına mahkeme veznesine tespit edilecek zarar bedelinin sanık tarafından depo edilmesi sağlanarak sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılması gerekirken şartları oluşmadan sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış, 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre kararda bir isabetsizlik görülmediğinden hükmün istem gibi ONANMASINA, 2)Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde: Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.04.2018 tarihli ve 2014/851 Esas, 2018/144 Karar sayılı ilâmı uyarınca aynı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda, yine Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 15.11.2018 tarihli ve 2018/339 Esas, 2018/536 Karar sayılı ilâmı uyarınca da farklı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan, yakalama ile yapılan sorgusu sırasında duruşmadan bağışık tutulma isteğinde de bulunmayan sanığın, Cumhuriyet Savcısının esas hakkındaki görüşünü bildirdiği ve hükmün açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmayıp yokluğunda yargılama yapılarak mahkûmiyetine karar verilmesinin savunma hakkının sınırlandırılması niteliğinde olduğu şeklindeki kararları uyarınca, başka suçtan Gümüşhane E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olan ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair talebi de bulunmayan sanığın kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 196. maddesine aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, 29.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.