Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/22056 E. 2024/19769 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi ŞİKÂYETÇİ : ... SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme HÜKÜMLER: Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düzeltilerek Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I- Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenlerinin reddine; ancak, Sanık hakkında, tekerrüre esas alınan Ankara 1. Çocuk Mahkemesinin 2011/508 E., 2013/213 K. sayılı ilâmdaki mahkûmiyetin, sanığın 18 yaşından küçükken işlediği suça ilişkin olduğu, TCK'nın 58/5. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın adlî sicil kaydına göre tekerrüre esas başka bir mahkûmiyet kararının da bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında verilen cezanın TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılmasına karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, II. Sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-19.01.2014 tarihli olay yeri görgü tespit tutanağında, “şikâyetçinin iş yeri kapısının inşaat demiri ile zorlanmak suretiyle açılmaya çalışıldığı ancak açılamadığı, dış görünüşte zarar ziyanın olmadığı görüldü.” şeklindeki tespite yer verilmesi karşısında, gerekirse şikâyetçi dinlenilerek bir zarar oluşup oluşmadığı ve miktarı hususlarının tespit edilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi yerine, yazılı şekilde eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçe ile hüküm tesisi, 2- Sanık hakkında, tekerrüre esas alınan Ankara 1. Çocuk Mahkemesinin 2011/508 E., 2013/213 K. sayılı ilamdaki mahkûmiyetin, sanığın 18 yaşından küçükken işlediği suça ilişkin olduğu, TCK'nın 58/5. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın adli sicil kaydına göre tekerrüre esas başka bir mahkumiyet kararının da bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında verilen cezanın TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.