Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/21819 E. 2025/7126 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2021/21819
Karar No
2025/7126
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2116 E., 2020/840 K. SUÇLAR : Kamu malına zarar verme, kamu görevlisine hakaret, görevi yaptırmamak için direnme HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 04.03.2020 tarihli 2019/2116 Esas, 2020/840 Karar sayılı kararının sanıklar tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

1. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 04.03.2020 tarihli ve 2019/2116 Esas, 2020/840 Karar sayılı kararında yalnızca 5271 sayılı Kanun'un 291. maddesinde belirtilen 15 günlük süreye ilişkin ihtarın bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulu 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere aynı Kanun'un 294. maddesine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunulması gerektiğine dair herhangi bir ihtarın bulunmadığı anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi tarafından sanık ...'e "gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal sürede gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içeren gerekçeli karar tebliğinin yapılması, süresi içinde hükümleri gerekçeli olarak temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesi, 2. 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesinin, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi hâlinde, aynı Kanun’un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, bu adrese tebliğ yapılması gerekirken, katılanlar ... ile ...'nın yokluklarında verilen kararın son bildirdikleri adreslere tebliğe çıkarılmadan farklı adreslere yapılan tebligatların iade edilmesi üzerine MERNİS adreslerinde tebliğ edildiği; katılan ...'in yokluğunda verilen kararın da son bildirdiği adresten farklı bir adreste tebliğ edildiği; bu şekilde yapılan tebliğ işlemlerinin geçersiz olduğu anlaşılmakla; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 04.03.2020 tarihli kararı ile temyiz dilekçelerinin öncelikle katılanlar ..., ... ve ...'in bildirdikleri en son adreslerine başvurabilecekleri kanun yolları ve başvuru süresini bildirir biçimde usulüne uygun olarak tebliğinin yapılması, bu adreslerine tebliğ yapılamaması hâlinde katılanların güncel MERNİS adreslerine usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi, tebliğ - tebellüğ evraklarının ve hükümleri temyiz etmeleri durumunda temyiz dilekçelerinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesi, 3. Katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar gören, soruşturma evresinde şikâyetçi olduğunu bildiren ve davaya katılma hakkı bulunan şikâyetçi ...'un 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi uyarınca yasa yollarına başvurma hakkının bulunduğu, şikâyetçiye kovuşturma evresinde yöntemine uygun şekilde aynı Kanun'un 234/1-b-1. maddesi uyarınca duruşma gününü bildiren tebligatın yapılmadığı, bu nedenle şikâyetçinin açılan davadan usûlüne uygun olarak haberdar edilmediği ve davaya katılabilmesi için olanak tanınmadığının anlaşılması karşısında, yasa yollarına başvurma hakkı bulunan ve yokluğunda karar verilen şikâyetçi ...'a İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 04.03.2020 tarihli kararının tebliğinin gerektiği gözetilerek, hükmün usulüne uygun olarak (öncelikle bilinen en son adresine tebliğ yapılması, bu adresinde tebligat yapılamaması hâlinde güncel MERNİS adresine tebliğ

yapılmak suretiyle) şikâyetçiye tebliğ edilmesi, tebligat belgesi ve sunması hâlinde temyiz dilekçesi eklenip, hükümleri temyiz etmesi hâlinde bu hususta ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2021/21819, K. 2025/7126, T. 22.04.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2021-21819-e-2025-7126-k-53519b0fd880