Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/21538 E. 2023/8808 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/1296 E., 2018/1555 K. SUÇLAR : Karşılıksız yararlanma, mühür bozma HÜKÜMLER : Ret, beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama I - Sanık hakkında mühür bozma suçundan verilen karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 272/3-a maddesi uyarınca, hükmolunan cezanın miktarı ve türüne göre, hükme karşı istinaf yasa yoluna başvurulmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle, 5271 sayılı Kanun'un 279/1-b maddesi uyarınca verilen, istinaf isteminin reddine dair kararın aynı maddenin son cümlesi uyarınca itiraza tabi olduğu ve temyizi mümkün olmadığı anlaşılmakla ve Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 28.11.2018 tarihli ve 2018/82 D. İş sayılı kararıyla incelenerek reddedildiği, bu karar aynı Kanun'un 271/4. maddesi gereğince kesin olduğundan dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, II - Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan verilen karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; katılan vekilinin temyiz isteminin, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin verdiği kararın eksik incelemeye davalı, usûl ve yasaya avkırı olması nedeniyle bozulmasına karar verilmesi gerektiğine, kullanımı engellemek amacıyla takılan mühürleme ve sayaç yerine boru takarak su kullanma eyleminin tespitine ilişkin tutanağı kabul etmeyerek dayanağı olmayan bir kanı ile temyiz konusu hükme varıldığına, sanığın anlatımları ve idarece yapılan tespit, ayrıca bu doğrultuda düzenlenen tutanaklar incelendiğinde sanığın üzerine atılı suçu işlediği gerçeğinin ortada olduğuna, buna rağmen İstinaf Mahkemesince eksik inceleme ve değerlendirme sonucunda sanığın beraatına karar verildiğine, sanığın mahkûmiyetine yeterli ve inandırıcı delillerin mevcut olduğuna yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere ilişkin yapılan incelemede; Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesince sanığın beraatine dair verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Konya 9. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.