Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/20942 E. 2023/9532 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/1399 E., 2019/497 K. SUÇ : Karşılıksız yararlanma HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesinin ceza verilmesine yer olmadığına dair kararı kaldırılarak, sanığın zararı gidermesi nedeniyle davanın düşürülmesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 27.02.2019 tarihli ve 2018/1399 Esas, 2019/497 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Sanık hakkında, Adana 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.02.2018 tarihli ve 2017/395 Esas, 2018/177 Karar sayılı kararı ile karşılıksız yararlanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 25/2 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/3. maddeleri uyarınca verilen “ceza verilmesine yer olmadığı”na ilişkin kararın türü ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince bu kararın kaldırılarak 5237 sayılı Kanun'un 168/5 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesine yönelik verilen karara yönelik temyizin niteliği karşısında; 5271 sayılı Kanun’un 286/2-h maddesinde yer verilen; “Davanın düşmesine, ceza verilmesine yer olmadığına, güvenlik tedbirine ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen bu tür kararlar veya istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar”ın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, REDDİNE, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304. maddesi uyarınca Adana 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.