Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/20714 E. 2024/13461 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2018/3339 E., 2019/365 K. ŞİKÂYETÇİ : ... SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin eylemin güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna, yasal indirimlerin uygulanmayarak fazla ceza tayin edildiğine ilişkin olduğu, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin sanığın cezasında hesap hatası yapılmak suretiyle fazla ceza tayin edildiğine ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede; Hırsızlık suçundan belirlenen 8 yıl 20 ay 7 gün hapis cezası üzerinden 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi gereğince indirim yapılırken hesap hatası yapılarak 7 yıl 12 ay 25 gün yerine, 8 yıl 25 gün hapis cezası verilmek suretiyle fazla ceza tayini, Bozmayı gerektirmiş, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ile sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen anılan hukuka aykırılığın aynı Kanun'un 303/1-f maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün olduğundan; “5237 sayılı Kanun'un 142/2-d, 143 ve 43. maddeleri uyarınca hükmolunan 8 yıl 20 ay 7 gün hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi gereği 1/6 oranında indirim yapılarak hapis cezanın 8 yıl 25 gün olarak belirlenmesine” ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılarak, yerine “5237 sayılı Kanun'un 142/2-d, 143 ve 43. maddeleri uyarınca hükmolunan 8 yıl 20 ay 7 gün hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi gereği 1/6 oranında indirim yapılarak hapis cezanın 7 yıl 12 ay 25 gün olarak belirlenmesine” şeklinde kısmın eklenmesine karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Ordu 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.10.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.