Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/20542 E. 2024/18798 K.

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2018/883 E., 2019/111 K. MAĞDUR SANIK: ... SUÇLAR : Mala zarar verme, kasten yaralama HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi kararları kaldırılarak yeniden hüküm kurulması TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onama I. Mağdur sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz isteminin incelenmesinde; Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, "ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, II. Mağdur sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz isteminin incelenmesine gelince; İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü; 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin, verilen cezaların paraya çevrilip ertelenmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Mahkemece, uzlaştırma işlemleri için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi üzerine, uzlaştırmacı tarafından düzenlenen 17.04.2017 tarihli uzlaştırma raporunda, taraflara usûlüne uygun olarak uzlaşma görüşmesine davet mektubunun tebliğ edilmesine rağmen tarafların yasal süresi içerisinde geri dönüş yapmadığından bahisle uzlaşmanın sağlanamadığı belirtilmişse de, tebligatın sanığın bilinen son adresinden farklı bir adrese çıkarıldığı gibi, katılan sanık ...'ın tebligatın yapıldığı 30.03.2017 tarihinde Afyon Açık Ceza İnfaz Kurumunda bulunduğunun ve yapılan tebliğ işleminin geçerli olmadığının anlaşılması karşısında, Mahkemece usûlüne uygun olarak yapılmayan uzlaştırma işlemleri ve uzlaştırma raporuna dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, mağdur sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle 5237 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, aynı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca gereği için dosyanın kararı veren Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.