Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/20427 E. 2024/12874 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/2226 E., 2019/413 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İlk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm tesisi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile onama Sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanığın temyiz isteminin "psikolojik rahatsızlığı olup tedavi gördüğü, ilaç kullandığı için bazı şeyleri unuttuğu, telefonu alınca da unuttuğu, telefonu kullanmadığı, satmadığı, TCK'nın 142/2-h maddesinin hastane koridorunu kapsamadığı, kimseye ait bir alan olmadığı, sesini kapatmak ve sahibini bulmak için telefonu aldığına", sanık müdafiinin temyiz isteminin "sanığın eşinin hamileliği nedeniyle telefonu aldığını unuttuğu, suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olduğu, sanık aleyhine delil takdirinde yanılgıya düşüldüğü, şikâyetçi olunmadığı, suçun aynı Kanun'un 142/1-a maddesine uyduğu, basit hırsızlık olduğuna" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 13.02.2019 tarihli ve 2018/2226 Esas, 2019/413 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ünye 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.