Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/19798 E. 2024/12637 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2021/19798
Karar No
2024/12637
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/1249 E., 2018/828 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : İlk derece mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden hüküm kurulması TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz nedeninin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü; 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, sanığın eyleminin suç oluşturduğuna, araç takip sisteminden, CD çözümünden, bilirkişi raporundan ve dosya kapsamından atılı suçların sanık tarafından işlendiğinin sabit olduğu ve sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek temyiz sebeplerine yönelik yapılan incelemede; Tüm dosya içeriğine göre; sanığın, aşamalarda alınan savunmalarında üzerine yüklenen suçları kabul etmediği, olay tarihinde açık cezaevinden firar ettiğini, kamera görüntülerindeki şahsın kendisi olmadığını savunduğu, sanık savunması doğrultusunda dosyanın bilirkişiye tevdi edilerek şikâyetçiye ait iş yerindeki kamera görüntülerindeki şahsın sanık olup olmadığı konusunda sanığa ait teşhise esas fotoğraflarla karşılaştırma yapılarak rapor tanziminin istenildiği, bilirkişi tarafından yapılan inceleme neticesinde 31.01.2018 tarihli raporda, suça konu hırsızlığı yapan şahsa ait görüntüler ile sanığa ait teşhise konu fotoğrafların benzerlik gösterdiğinin tespit edildiği, suçta kullanılan ... plakalı aracı kiralayan tanık ...'nun beyanında aracı kendisinin kiraladığını, ancak kiraladıktan sonra sanığa aracı verdiğini beyan ettiği, araçta GPRS takip sisteminin bulunduğu, GPRS kayıtları dikkate alındığında 23.11.2017 tarihinde saat 04:41'de ve saat 05.51 saatlerinde, araç takip sisteminde sanık ...'ın idaresindeki ... plakalı araçla Alavardı Mahallesi'nde bekleme yaptığı, suç tarihinde ve suçun işlendiği saatlerde şikâyetçiye ait iş yerinin bulunduğu mahal civarında bulunduğunun anlaşılması karşısında, suçun sanık tarafından işlenip işlenmediğinin tereddüte mahal vermeyecek şekilde saptanmadığının anlaşılması sebebiyle; sanığın muhtelif mesafe ve açılardan yüksek çözünürlükte fotoğrafları temin edilerek, kamera görüntüleri ile birlikte Emniyet Genel Müdürlüğü veya Jandarma Komutanlığı Kriminal Dairesi Başkanlığına gönderilip, olaya ilişkin görüntülerin bulunduğu CD üzerinde, olanaklı ise görüntü iyileştirmesi de yapılmak suretiyle, bu görüntüler ile sanığın fotoğrafları arasında karşılaştırılma yapılması sağlanıp, bahse konu görüntülerdeki iş yerine giren hırsızlık olayını gerçekleştiren kişinin sanık olup olmadığına ilişkin rapor alınması; sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, Bölge Adliye Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2021/19798, K. 2024/12637, T. 24.09.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2021-19798-e-2024-12637-k-6b5932f25058