Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/19130 E. 2022/480 K.

Konu: Karşılıksız Yararlanma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2021/19130
Karar No
2022/480
Karar Tarihi
Konu
Karşılıksız Yararlanma

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Karşılıksız yararlanma HÜKÜM : Düşme Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan vekilinin temyiz isteminin, sanığın kaçak elektrik kullanımının tutanakla tespit edildiği, suçun oluştuğu, kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 6352 sayılı Kanun'un yürürlüğe girmesinden sonra işlenen suçlardan dolayı TCK'nın 168. maddesinin aynı Kanun ile eklenen 5. fıkrasında, zararın soruşturma tamamlanmadan giderilmesi halinde kamu davası açılmayacağı öngörülmüş ise de, 6352 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 05/07/2012 tarihinden önce işlenen suçlar yönünden anılan Kanun'un geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca zararın tamamen tazmin edilmesi halinde etkin pişmanlık nedeniyle CMK'nın 223/4-a maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği ve suç tarihinin 27/02/2012 olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde düşme kararı verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak aynı Kanun'un 303. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6352 sayılı Kanun'un geçici 2/2. maddesi uyarınca, sanık hakkında CMK'nın 223/4. maddesine göre CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 12/01/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2021/19130, K. 2022/480, T. 12.01.2022, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2021-19130-e-2022-480-k-a4658b06347b