Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/19076 E. 2024/10213 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz istemi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 07.05.2018 tarihli ek kararı ile sanık ... hakkında mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kesin olarak verilen kararlara yönelik yapılan temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca temyizi kabil olmadığı gerekçesi ile aynı Kanun'un 296/1. maddesi gereğince reddine; sanık ... hakkında yine 07.05.2018 tarihli ek karar ile sanığın 13.01.2018 tarihinde ölümü nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 64/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince kamu davasının düşmesine karar verildiği, usulüne uygun tebligata rağmen ek kararların temyiz edilmediği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi neticesinde gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin '”Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır” ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin müvekkilinin üzerine atılı suçu işlemediğine, suça sürüklenen çocuk...'in sanık ...'in ağabeyinin oğlu olduğuna, olay günü ...'ın uyuşturucu içip kendinden geçtiğinin bildirilmesi üzerine sanık ...'in arkadaşı olan diğer sanık ...'ı arayarak durumu anlattığına, bunun üzerine arkadaşının kiralamış olduğu araç ile ...'i alarak ...'ın bulunduğu yere gittiklerine, sanıklar ... ve ...'ın, ... ve ... isimli şahısları ellerinde bir adet laptop ve fotoğraf makinesiyle bulduklarına, sanıkların çocukları alıp araçla eve döndükleri esnada polisler tarafından durdurulduklarına ve kendilerine laptop ile fotoğraf makinesinin çalıntı olduğunun söylendiğine, sanığın olayla hiçbir ilgisi olmadığına, suça sürüklenen çocukların yaşlarının küçük olmasından dolayı korkarak suçu müvekkiline atmaya çalıştıklarına, mahkemece de sanığın geçmişteki birçok suçtan sabıkaları olması göz önüne alınarak olay konusu suçu işlediği kanaatine varıldığına, suçun müvekkili sanık tarafından işlendiğine dair kesin ve inandırıcı bir delil bulunmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede, Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla istinaf isteminin düzeltilerek esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi’nin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 53. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.