Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/18310 E. 2025/622 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/1513 E., 2018/1337 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama I.Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zara verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 11.07.2018 tarihli ve 2018/1513 Esas, 2018/1337 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan vekilinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE, II.Sanık Halit Gördeli hakkında konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 11.07.2018 tarihli ve 2018/1513 Esas, 2018/1337 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından beraatine dair verilen kararların katılan vekili ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, verilen kararın niteliği gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-g maddesi uyarınca, temyizi mümkün olmadığından, katılan vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE, III. Sanık Halit Gördeli hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde; Sanık Halit Gördeli'nin eylemi hakkında TCK'nın 142/2-h, 143. maddelerinden dava açıldığı, Aliağa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.03.2018 tarihli 2017/775 Esas, 2018/467 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında beraat kararı verildiği, kararın istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 11.07.2018 tarihli ve 2018/1513 Esas, 2018/1337 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmakla; CMK'nın 286/2-g maddesinde yer alan 10 yılın hesaplanmasında nitelikli hallerin dikkate alınması gerektiğinden sanık Halit Gördeli hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyizi kabil olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, katılan vekilinin temyiz isteminin, sanık Halit'in, sanık ...'e yardım ettiğinin dosya kapsamında sabit olduğundan beraat kararı yerine mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmün hukuka uygun bulunduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, IV. Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde; İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1 maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1 maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1 maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, 298/1 maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, katılan vekilinin temyiz isteminin, sanık hakkında kurulan hükümde malın değeri göz önünde bulundurularak cezanın en üst hadden belirlenmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/3. maddesinde belirlenen "ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda hükümlü koşullu salıverilmez." hükmü uyarınca hakkında ikinci kez tekerrür hükümleri uygulanan sanığın cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri hükümlerinin uygulanmasına mahkemesince karar verilemeyeceği, bu hususun 5275 sayılı Kanun'un 108/4. maddesi uyarınca infaz hakiminin görevi kapsamında infaz aşamasında değerlendirilebileceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 11.07.2018 tarihli ve 2018/1513 Esas, 2018/1337 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında kurulan hüküm fıkrasından tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümden “...cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına,” ilişkin kısımların çıkartılmasına, karar verilmek suretiyle CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Aliağa 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.