Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/8506 E. 2025/323 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/4514 E., 2022/1738 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız el koyma nedeniyle 500.000 TL maddi tazminatın el koyma tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 202.264.10 TL maddi tazminatın el koyma tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine ve manevi tazminatın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, maddi tazminat miktarı 121.605 TL'ye indirilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davalı vekilinin temyiz sebepleri; tazminat şartlarının oluşmadığına, hükmedilen tazminat miktarının fazla olduğuna, davacı vekilinin temyiz sebepleri; hükmedilen tazminat miktarının eksik olduğuna, el koyma anından itibaren ticari faiz uygulanması ve ÖTV ile kur farkından ... zararın maddi tazminat kapsamında hükmedilmesi gerektiğine, manevi tazminata hükmedilmemesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/110 Esas – 2013/320 Karar sayılı ceza dosyasında, davacı şirket ortaklarının 5607 sayılı Kanuna muhalefet ve resmi belgede sahtecilik suçlarından yargılandığı, bu kapsamda şirkete ait 18.150 kg çaya 07.01.2012 tarihinde el konulduğu, yapılan yargılama sonunda şirket ortaklarının atılı suçlar bakımından beraatine ve el konulan ürünlerin iadesine hükmedildiği, hükümlerin 18.04.2019 tarihinde kesinleştiği, el koyma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı şirket hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, Büyükçekmece 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/256 D. İş No'lu kararı ile dava konusu çayların tasfiyesine karar verildiği, bu karar gereği çayların 25.06.2012 tarihinde imha edildiğinin tespit edildiği, İstanbul Ticaret Odasından el konulan ürünlerin el koyma anındaki piyasa değerine ilişkin birim fiyat araştırmasının yapıldığı ve buna ilişkin yapılan bilirkişi incelemesi sonucunda kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, el konulan çayların el koyma anındaki değerinin 121.605 TL olduğunun tespit edildiği, bu miktara el koyma tarihi ile iadesine hükmedilen tarih arasındaki dönem için 80.689.10 TL faiz hesaplamasının yapıldığı, çayların el koyma anındaki değerinin 121.605 TL olarak tespitine karşın, malların değeri ve yasal faiz miktarı toplamı üzerinden tazminata hükmedilemeyeceği gerekçesiyle, maddi tazminata ilişkin hükmüm fıkrası çıkarılıp, ''121.605 TL maddi tazminatın 07.01.2012 tarihinden itibaren yasal faiziyle ödenmesi'' şeklinde düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili ve davalı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.01.2025 tarihinde karar verildi.