Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/18181 E. 2025/4930 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2021/18181
Karar No
2025/4930
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/391 E., 2018/376 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama Sanıklar hakkında Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 23.02.2018 tarihli ve 2018/391 Esas, 2018/376 Karar sayılı kararıyla sanıklar hakkında sadece hırsızlık suçu yönünden karar verildiği anlaşılmakla, tebliğnamedeki konut dokunulmazlığının ihlâli suçu yönünden ret istemine dair görüşe iştirak edilmeyerek yapılan incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen hükümlerin; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 298 maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanıklar müdafiinin temyiz isteminin "sanıkların atılı suçu işlediklerine dair şüpheden uzak ve inandırıcı delil bulunmadığına, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, tanık beyanlarının hükme esas alınmaması gerektiğine, alt sınırdan uzaklaşılarak cezalar tayin edilmesinin ve TCK'nın 62. maddesinden indirim yapılmamasının hukuka aykırı olduğuna" yönelik olduğu; katılanlar vekilinin temyiz isteminin ise" sanıkların kastlarının yoğunluğu, bir arada değerlendirildiğinde daha fazla cezalara hükmolunması gerektiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, karar hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafii ile katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN İSTEM GİBİ ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Sarayköy Asliye Ceza Mahkemesine kararın bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2021/18181, K. 2025/4930, T. 19.03.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2021-18181-e-2025-4930-k-854970dcd401