Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/13704 E. 2023/7993 K.

Konu: Kamu Malına Zarar Verme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2021/13704
Karar No
2023/7993
Karar Tarihi
Konu
Kamu Malına Zarar Verme

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/350 E., 2016/25 K. SUÇTAN ZARAR GÖREN : İçişleri Bakanlığı SUÇ : Kamu malına zarar verme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEMYİZ EDENLER : İçişleri Bakanlığı adına İzmir İl Emniyet Müdürlüğü vekili, sanık TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1.Suçtan zarar gören İçişleri Bakanlığı adına İzmir İl Emniyet Müdürlüğü vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde; Katılan sıfatını alabilecek surette kamu malına zarar verme suçundan zarar görmüş bulunan ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un 260/1. madde ve fıkrası uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenen İçişleri Bakanlığının kovuşturma aşamasından haberdar edilmediği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.01.2021 tarihli gönderme yazısı akabinde gerekçeli karar tebliği sonrası, temyiz talebini içeren dilekçeyi göndererek katılma iradesini ortaya koyması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 237/2. maddesi gereğince suçtan zarar gören olarak İçişleri Bakanlığı’nın davaya katılmasına ve kararı temyiz eden vekilin katılan vekili olarak kabul edilmesine karar verilerek yapılan incelemede; Yokluğunda verilen ve 26.01.2021 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 310/1 maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 10.02.2021 tarihinde temyiz eden katılan vekilinin süresinde olmayan temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 2.Sanığın, hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 18.06.2014 tarihinde kabul edilip 28.06.2014 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi gereğince “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adlî para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen ... miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir ... olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün, hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” hükmü gözetilmeden, sanık hakkında adlî para cezasını ödemediği takdirde ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği şeklinde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin" şeklindeki ibarenin çıkarılarak yerine "5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi uyarınca, infaz aşamasında tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adlî para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen ... miktarı hapis cezasına çevrilerek, iki saat çalışılması karşılığı bir ... olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verileceği, günlük çalışma süresinin, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirleneceği, hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uyulmaması halinde, çalışılan günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamının açık ceza infaz kurumunda yerine getirileceği" ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2021/13704, K. 2023/7993, T. 29.11.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2021-13704-e-2023-7993-k-39e1b656a9ea