Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2020/5057 E. 2020/3884 K. – Hırsızlık, Konut

Konu: Hırsızlık, Konut Dokunulmazlığını İhlal

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2020/5057
Karar No
2020/3884
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık, Konut Dokunulmazlığını İhlal

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1. Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Suça sürüklenen çocuğun olay tarihinde gece vakti sayılan saat 01:00 ile 02:00 arasında müştekinin ikametinin bahçesine girerek park halinde bulunan elektrikli bisikleti çalması şeklinde gerçekleşen olayda, eylemine uyan konut dokunulmazlığını ihlal suçundan TCK’nın 116/4 ve 31/2. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık zamanaşımının, 10.12.2015 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olması, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 2. Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Müştekinin suça konu elektrikli bisikleti olay gecesi saat 01:00 sıralarında park ettiğini, dosyada yer alan 23.06.2014 tarihli olay yakalama, muhafaza altına alma ve teslim tutanağına göre, suça sürüklenen çocuğun olay gecesi saat 02:00 sıralarında suça konu elektrikli bisiklet ile yakalandığının, bu suretle, hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılamamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 03.03.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2020/5057, K. 2020/3884, T. 03.03.2020, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2020-5057-e-2020-3884-k-b3b9c202c834