Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2020/29991 E. 2020/14194 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1) Mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 2) Hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; a- Sanığın müşteki ...'ya ait iş yerinde bulunan ve bu müştekiye ait olduğu anlaşılan alkollü içkileri ve yine aynı iş yerinde çalışan ve birlikte aynı odada kaldıkları diğer müştekiler ..., ..., ...’e ait olan pantolon, kemer, takım elbise, gömlek ve telefonu çalması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın , suça konu eşyaların farklı kişilere ait olduğunu bilebilecek durumda olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın 4 ayrı hırsızlık suçundan cezalandırılması yerine yazılı şekilde hüküm kurulması, b- Sanığın müşteki ...'ya ait iş yerinde bulunan ve bu müştekiye ait olduğu anlaşılan alkollü içkileri ve yine aynı iş yerinde çalışan diğer müştekiler ..., ..., ...’e ait olan pantolon, kemer, takım elbise, gömlek ve telefonu çalması şeklinde gerçekleşen olayda; her eşyanın ayrı müştekilere ait olduklarını bilmesinin beklenemeyeceği gerekçesiyle sanık hakkında müştekiler Cüneyt, Rezan ve Okan'a yönelik eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan ancak bir kez hüküm kurulabileceği değerlendirilip TCK.nun 142/1-b maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verildiği ve yine bu gerekçe nedeniyle sanık hakkında yasal şartlar oluşmadığından müştekiler Cüneyt, Rezan ve Okan'a yönelik 3 ayrı hırsızlık eylemi bakımından ayrı ayrı karar verılmesıne yer olmadığına karar verilerek hükümde çelişkiye neden olunması, c- Sanığın adli sicil kaydında yer alan ilamlardan en ağır olan hükümlülüğünün tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.