Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2020/29470 E. 2022/8780 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde : 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 2) Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak, 09.02.2016 tarihli celsede hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının uygulanmasını kabul ettiğini belirten ve adli sicil kaydına göre suç tarihinden önce kasıtlı bir suçtan mahkûmiyeti bulunmayan sanık hakkında "kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre" verilen hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrildiği halde, 5271 sayılı CMK'nın 231. Maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanıp uygulanmayacağı hususunun karar yerinde tartışılmaması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.