Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2019/8902 E. 2019/10207 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; I-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelemesinde; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, II-Sanık hakkında mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelemesinde; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak ; 1-Katılanın evinin penceresini zorlayarak açmak suretiyle gerçekleştirilen hırsızlık olayında, soruşturma aşamasında kapının zarar gördüğüne dair herhangi bir tespitin bulunmaması ve katılanın da buna yönelik herhangi bir beyanının olmaması karşısında, mala zarar verme suçunun ne şekilde oluştuğu karar yerinde tartışılıp açıklanmadan, sanık hakkında mala zarar verme suçundan mahkumiyet hükmü kurulması, 2-Sanık hakkında düzenlenen iddianamede, 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması talep edilmediği halde, ek savunma hakkı verilmeden sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 10/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.