Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2017/3359 E. 2019/388 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2017/3359
Karar No
2019/388
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ... SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 2012/13-194 E-2012/243 K sayılı kararında da belirtildiği üzere, somut olayda müşteki her ne kadar sanığa suça konu arabasındaki cep telefonunu almak için arabanın anahtarını başlangıçta özgür iradesiyle teslim etmiş ise de; bu iradenin arabadan cep telefonunu almakla sınırlı olacağı, bu bağlamda sanık ile müştekinin arabasını teslimine ilişkin hukuksal anlamda bir zilyetliğin devrinden söz edilemeyeceği gözetildiğinde bu aşamadan itibaren arabanın anahtarını sanığın haksız olarak elinde bulundurduğunun kabulü gerektiğinden, sanığın üzerine atılı suçun 5237 sayılı TCK’nın 142/2-d maddesinde düzenlenen haksız yere elde bulundurulan anahtarla hırsızlık kapsamında değerlendirilmesi gerekirken, aynı Yasa'nın 141/1. maddesi gereğince hüküm kurulması, 2- Hırsızlık suçunun gece sayılan zaman diliminde (saat 19.15 sıralarında) işlendiğinin anlaşılması karşısında; tayin olunan cezanın TCK'nın 143. maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi, 3- Suça sürüklenen çocuğun yakalanmadan önce müştekiyi arayarak arabayı terk ettiği yeri göstererek iadesini sağladığının anlaşılması karşısında, hakkında TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanma koşullarının oluştuğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 09/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2017/3359, K. 2019/388, T. 09.01.2019, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2017-3359-e-2019-388-k-a76ddb7d958e