Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2016/8499 E. 2018/12883 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanık hakkında daha önce 31.05.2012 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanığın deneme süresi içerisinde yeniden kasten bir suç işlemesi nedeniyle açıklanması geri bırakılan hükmün 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi gereğince aynen açıklanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerektiği halde mahkemece sanık hakkında TCK’nın 142/1-a madddesi uyarınca ceza verilmesine rağmen açıklanan kararda TCK’nın 142/1-e maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi ayrıca sanığın cami bahçesindeki direkte asılı Türk bayrağını alıp gittiğine dair kuşku bulunmayan olayda, eylemin TCK’nın 142/1-a maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek TCK’nın 142/1-e maddesi gereğince hüküm kurulması her iki bentte öngörülen cezaların aynı olmasından dolayı sonuca etkili görülmemiş, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 06.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.