Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2016/6349 E. 2016/14003 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Karşılıksız yararlanma HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 5271 sayılı CMK’nın 42/1. maddesinin “süresi içinde usul işlemi yapılsaydı, esasa hangi mahkeme hükmedecek idiyse, eski hale getirme dilekçesi hakkında da o mahkeme karar verir” şeklindeki düzenlemesi karşısında, eski hale getirme isteğini inceleme yetkisi, bu taleple birlikte temyiz itirazı da yapılmış olduğundan Yargıtayın ilgili ceza dairesine ait olduğu, bu nedenle öncelikle eski hale getirme istemi hakkında karar verilmesi gerektiği anlaşılmakla; mahkemenin eski hale getirme isteminin kabulüne dair 08.10.2015 tarihli ek kararının hukuken geçersiz olduğu, yoklukta verilen 28.04.2015 tarihli kararın sanığın 19.02.2015 tarihli sorgusu sırasında bildirdiği adres yerine, doğrudan mernis adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliğ edilmesi aynı Kanun'un 10/1. maddesindeki düzenlemeye aykırılık oluşturup tebliğ geçersiz olduğundan, sanığın eski hale getirme isteminin kabulü ile öğrenme üzerine yapmış olduğu 08.10.2015 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan temyiz incelemesinde; Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 19.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.