Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2016/5363 E. 2018/9257 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; TCK’nın 143. maddesi gereğince cezadan artırım yapılırken artırım oranı gösterilmeden 2 ay artırım yapılması karşısında 1/12 oranında artırım yapıldığı anlaşılmış olup artırım oranının mahallinde ilavesi mümkün görülmüş, TCK’nın 62. maddesi gereği tayin olunan ceza 7 ay 6 gün yerine 6 ay 6 gün hapis cezasına indirilerek sonuçta eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 5275 sayılı Kanun'un 106/4. maddesinin “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez” şeklindeki düzenlemesine aykırı olarak, suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hüküm fıkrasında suça sürüklenen çocuğun adli para cezasını ödememesi halinde, ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceği ihtarının yapılması, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından suça sürüklenen çocuk hakkında ‘ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceğinin bildirilmesine” cümlesinin çıkartılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.