Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2016/10655 E. 2018/13287 K. – Güveni Kötüye

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Güveni kötüye kullanma HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infazda nazara alınması mümkün görülmüş, dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir .Ancak; Müştekinin soruşturma aşamasında alınan ifadesinde sanığın elinde bulunan telefonu alarak olay yerinden uzaklaştığını beyan ettiği gözetildiğinde müştekiden sanığın cep telefonunu elinden ne şekilde aldığı sorulup, elinden çekip aldığının saptanması halinde eylemin TCK'nın 142/2-b maddesinde, zilyetliği devretme rızası bulunmaksızın kısa süreliğine sanığa kendisinin vermesi halinde ise TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı gözetilmeden ve Dairemizin 03/04/2014 tarihli 2013/22060-2014/9249 esas sayılı ilamına uyulduğu halde olayın tek görgü tanığı olan müşteki dinlenilmeden eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş,sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 13/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.