Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2014/21919 E. 2016/1579 K.
Konu: Hırsızlık, Taksirle Yaralama
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2014/21919
- Karar No
- 2016/1579
- Karar Tarihi
- Konu
- Hırsızlık, Taksirle Yaralama
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, taksirle yaralama HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığın suç tarihinde ayrı yaşadığı katılan Sultan Kartal'ın misafir olarak bulunduğu temyiz dışı sanık ...'in evine saat 20.30 sıralarında geldiği, evin bahçesine girip katılan .... ve kardeşi .... hakaret ederek dışarı çağırdığı, o sırada evde bulunmayan ...'e haber verilmesi üzerine eve geldiği, bahçede bulunan sanık .... ile aralarında tartışma çıktığı bu sırada katılanlar ...... ve.... dışarı çıktıkları, sanık ...'in evden çıkan katılanlara elindeki bıçakla vurmak isterken araya giren ...'in elinden, basit tıbbi müdahaleyle giderilecek şekilde yaralandığı ve münakaşa sırasında sanık .... cep telefonunu alıp kaçması şeklinde gerçekleşen olayda yaralama eyleminin cep telefonunun çalınması amacıyla işlenmediği sanığın hırsızlık kastının sonradan ortaya çıktığı anlaşılmakla yağma suçunun unsurları oluşmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. 1-Sanık hakkında taksirle yaralama suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddede, Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar hapis cezasından verilenler hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirası dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerine karşı temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı öngörülmekle, hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317.maddesi uyarınca REDDİNE 2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Oluşa ve dosya içeriğine göre sanığın katılan ...'in cep telefonunu, belinden çekip almak suretiyle çaldığına dair katılanın iddiası dışında kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gibi müşteki Zeliha Çulamoğlu'nun soruşturma aşamasındaki beyanında sanığın cep telefonunu yerden aldığını gördüğünü belirtmesi karşısında, sanığın evin bahçesinde gerçekleştiği anlaşılan eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan katılan ...'in kovuşturma aşamasındaki beyanına dayanılarak sanığın aynı Kanun'un 142/2-b maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 08.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.