Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2014/18112 E. 2016/1881 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre hükmün; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2.madde uyarınca hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE, 2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçları ile sanık ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede; Suça sürüklenen çocuk ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması sırasında 12 ay yerine 1 yıl hapis cezasına hükmedilmesi daha sonraki uygulamalar nedeniyle sonuç cezayı etkilemediğinden bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının sanık Serdar'a atılı suçlardan verilen hapis cezasının infazı aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 3-Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz itirazlarına gelince, Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması sırasında 12 ay yerine 1 yıl hapis cezasına hükmedilmiş ise de, sonuç olarak doğru ceza tayin edildiğinden bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak, Konut dokunulmazlığının ihlali suçunda maddi zararın söz konusu olmadığı nazara alınarak, 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinin 6.fıkrası gereğince ‘sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda bir kanaate varılıp varılmadığı’ konusunu irdeleyen gerekçeye dayandırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 10/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.