Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2014/18062 E. 2016/2255 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: İşyeri dokunulmazlığını bozma suçunu birlikte işleyen sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması ve her iki sanık hakkında tekerrüre esas alınan Mersin 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.11.2006 tarih ve 2006/1102-519 sayılı ilamında da 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmış olması karşısında, sanıkların ikinci kez mükerrir olduğunun gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre, sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Adli sicil kaydında yer alan ilamlardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden 2 ayrı ilamın tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden; hükmün 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; Mersin 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.11.2006 tarih ve 2006/1102-519 sayılı 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezasını içerir ilamı tekerrüre esas alınarak sanıklar hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.