Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2011/32409 E. 2013/20715 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2011/32409
Karar No
2013/20715
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1- Sanık ...'un yokluğunda verilen hükümde, ''kararın tebliğ veya tefhim tarihinden itibaren yedi günlük süre içerisinde" denilerek 5271 sayılı CMK'nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddelerine aykırı biçimde temyiz süresinin başlangıç zamanı açıkça gösterilmeyip yanıltıcı ibare kullanılmış ise de, temyiz süresinin her halde en son tebliğden itibaren işlemeye başlaması ve sanığa gerekçeli kararın 24.11.2008 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş olması karşısında, 06.10.2008 tarihli hükmü yasal temyiz süresi geçtikten sonra temyiz ettiği anlaşılmakla, temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE, 2- Sanık ...'un temyiz itirazlarının incelenmesinde, Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak, a) Sanığa atılı kamu görevlisine hakaret suçunun seçimlik ceza olarak hapis cezası yanında adli para cezası da içermesi nedeniyle hapis cezasının tercih edilmesine ilişkin takdir hakkının hangi hukuki gerekçeye dayanılarak kullanıldığının kararda gösterilmemesi, b) ... eylemle birden fazla görevliye hakaret eden sanık hakkında TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, c) Kabule göre, TCK’nın 53/1-c maddesinde belirtilen sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca koşullu salıverme tarihine kadar uygulanabileceği, diğer haklar yönünden ise hapis cezasının infazının tamamlanmasına kadar yoksun bırakılacağının gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 17/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2011/32409, K. 2013/20715, T. 17.09.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2011-32409-e-2013-20715-k-98345d9ab41d