Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2010/21897 E. 2010/21750 K.

Trafik güvenliğini tehlikeye düşürmek suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 179/3, 62, 50, 52.maddeleri uyarınca 500,00 yeni Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair (DİDİM) Sulh Ceza Mahkemesinin 31/07/2006 tarihli ve 2006/194 esas, 2006/2816 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 24/05/2010 gün ve 2010/5991/32834 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.06.2010 gün ve 2010/139664 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu. Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede; Dosya kapsamına göre; 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Trafik güvenliğini tehlikeye sokma" başlıklı 179.maddesinin 3.fıkrasında alkol veya uyuşturucu madde etkisiyle emniyetli bir şekilde araç sevk ve idare edemeyecek olan kişinin araç kullanma halinin suç olarak düzenlendiği, maddede belirtilen "emniyetli bir şekilde" ifadesinin kişilerin hayatı, sağlığı ve mal varlığı açısından bir tehlikeye sebep olunması şeklinde anlaşılması gerektiği, salt alkollü araç kullanmanın ne şekilde trafik güvenliğini tehlikeye düşürdüğü tespit edilmeden bu madde uyarınca cezalandırılmayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur. GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: Hükmolunan cezanın miktar ve nev'i itibariyle karar kesin ise de; yokluğunda verilen hükmün sanığa tebliğ edilmediği ve bu itibarla usulen kesinleşmediği belirlenmekle, kesinleşmemiş kararlara karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulamayacağından, sanığa gerekçeli karar tebliğ edildikten ve karar kesinleştikten sonra yeniden kanun yararına bozma isteminde bulunulması mümkün olup, henüz kesinleşmemiş olan karara yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 30.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.