Yargıtay · 17. Ceza Dairesi

Yargıtay 17. Ceza Dairesi 2016/617 E. 2018/3212 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
17. Ceza Dairesi
Esas No
2016/617
Karar No
2018/3212
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: A)Sanık ...'nın temyiz isteminin incelenmesinde; Sanığın,11.07.2014 tarihinde tebliğ edilen hükmü CMUK’nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra temyiz ettiğinden, aynı Kanunun 317. maddesi uyarınca temyiz isteminin REDDİNE, B)O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin incelenmesinde; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanık hakkında CMK'nın 226. maddesi gereğince ek savunma hakkı verilmeden TCK'nun 142/1-b maddesi uyarınca hüküm kurulması, 2-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine, aynı maddenin diğer haklar ile a,d ve e bentlerindeki hak yoksunluğun ise infaz tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması, ayrıca T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talepleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2016/617, K. 2018/3212, T. 14.03.2018, www.arakarar.com/karar/yargitay-17-ceza-dairesi-2016-617-e-2018-3212-k-14dbc5eb71de