Yargıtay 14. Ceza Dairesi 2014/6654 E. 2016/1840 K. – Basit Cinsel

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Basit cinsel saldırı HÜKÜM : Mahkûmiyet İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; 5237sayılı TCK'nın 43/1. maddesi "Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza dörtte birinden dörtte üçüne kadar arttırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri aynı suç sayılır. Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır." şeklinde düzenlenmiştir. Dosya kapsamına göre, işlendiği iddia edilen cinsel taciz suçunun konusunu oluşturan fiillerin, oluşa uygun olarak kabul edilen ve sübut bulan basit cinsel saldırı suçundan ayrı bir suç olması nedeniyle, TCK'nın 43/1. maddesinde düzenlenen "bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi" şartının gerçekleşmediği gözetilmeden, TCK'nın 102/1. maddesince tayin edilen cezanın aynı Kanunun 43/1. maddesi gereğince arttırılması suretiyle fazla ceza tayini, Kabul ve uygulamaya göre de, Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 62/1. maddesi uyarınca indirim yapılması sonucunda 2 yıl 7 ay 7 gün yerine, yıl aya çevrilmek suretiyle 1 yıl 19 ay 7 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini, Hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53.maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla iptal kararı verildiğinden anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması, Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.