Yargıtay · 13. Ceza Dairesi

Yargıtay 13. Ceza Dairesi 2015/10866 E. 2016/15216 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
13. Ceza Dairesi
Esas No
2015/10866
Karar No
2016/15216
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: I-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun ve takdire dayalı bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA II-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b. maddesi uyarınca verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının TCK'nın 143. maddesi uyarınca artırılması ve TCK'nın 62.maddesi ile uygulama yapılırken 2 yıl 5 ay 5 gün yerine hesap hatası yapılarak 2 yıl 1 ay 8 gün hapis cezasına hükmetmek suretiyle eksik ceza tayini, 2-Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1. fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu, Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hırsızlık suçuna ilişkin olarak hüküm fıkrasından TCK'nin 143.maddesinin uygulaması ile ilgili paragrafındaki cezanın "2 yıl 11 ay hapis cezası", TCK'nin 62. maddesi uygulaması ile ilgili paragrafındaki cezanın “2 yıl 5 ay 5 gün hapis cezası” olarak sonuç cezanın değiştirilmesi ile hüküm fıkrasından “TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümden “b” bendinin çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, III-Sanık ... hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak, 1-Suçun gece vakti ve birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında sanık hakkında TCK'nın 116/4,119/1-c. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, 2-Suç tarihinde sabıkası bulunmayan sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin tartışılmaması, 3-Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1.fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu, Kabule göre de; 4-TCK'nın 116/2. fıkrasındaki temel cezanın 6 ay hapis olarak belirlenmesi karşısında uygulamanın 4 ay hapis olarak belirlenmesi, Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 15.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2015/10866, K. 2016/15216, T. 15.11.2016, www.arakarar.com/karar/yargitay-13-ceza-dairesi-2015-10866-e-2016-15216-k-2405ffa737cc