Yargıtay 13. Ceza Dairesi 2012/22336 E. 2013/36625 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar vermek HÜKÜM : Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: “09.10.2009” Olan ve gerekçeli karar başlığında hatalı yazılan suç tarihinin mahallinde düzeltilmesi olanaklı kabul edilmiştir. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmelerde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanığın tekerrüre esas alınan Bandırma 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 08.02.2007 karar tarihli, 2006/393-18 sayılı mahkumiyet hükmündeki 5237 sayılı TCK'nın 151/1, 62, 52, 52/4. maddeleri uyarınca hükmolunan 2.000 Türk Lirası adli para cezasının, 5237 sayılı TCK’nın 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1. maddesi gereğince kesin olduğunun ve bu nedenle tekerrüre esas alınmayacağının gözetilmemesi, 2-Mahkemece, 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7. maddeleri gereğince cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmelerine ve cezaların infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar şekilde denetim sürelerinin herhangi bir yükümlülük belirlenmeden geçirilmesine karar verilmesi, 3-5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun yalnızca kendi alt soyları yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak yerlerine “Sanığın Bandırma 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 16.05.2006 tarih ve 2006/92-242 sayılı ilamıyla mükerrir olduğu anlaşıldığından; hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına, şartlı tahliye süresi bakımından Bandırma 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 08.02.2007 karar tarihli, 2006/393-18 sayılı ilamındaki ceza süresi dikkate alınarak sanığın kazanılmış hakkının korunmasına,” cümlesinin eklenmesi ve ‘‘TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölümler çıkarılarak, yerlerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.11.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.