Yargıtay · 12. Hukuk Dairesi
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi 2023/4846 E. 2023/4907 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 12. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2023/4846
- Karar No
- 2023/4907
- Karar Tarihi
İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi Taraflar arasındaki itirazın kaldırılması ve tahliye uyuşmazlığından dolayı yapılan inceleme sonunda icra mahkemesince istemin kabulü ile borçlunun itirazının kaldırılmasına ve takibin devamına, borçlunun alacaklıya ait itiraza konu taşınmazdan tahliyesine ve asıl alacağın %20'si oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmiştir. Kararın borçlu/kiracılar tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, kamu düzenine aykırılık bulunmayan İlk Derece Mahkemesince verilen kararın yerinde olduğu anlaşılmakla, istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı borçlu/kiracılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I.TALEP Alacaklılar icra mahkemesine başvuru dilekçelerinde;kira alacağı için yaptıkları icra takibine borçluların yasal sürede itiraz ettiklerini, takip konusu kira borcunu ödemediklerini, bu şekilde temerrüdün gerçekleşmiş olduğunu ileri sürerek davalı kiracıların takibe haksız itirazlarının kaldırılmasına, takibin devamına ve tahliyeye karar verilmesini talep etmişlerdir. II. CEVAP Borçlular cevap dilekçesinde ikametgahlarının Antalya'da bulunduğunu, tahliyeye konu edilen yerin adresinin kira sözleşmesinden de anlaşılacağı üzere “Barbaros Mah. Kocatepe Sok. No:2 Muratpaşa/Antalya” olduğunu, Antalya mahkemelerinin yetkili olduğunu, bu nedenle yetkiye ilişkin itirazlarının kabulüne karar verilmesini, davacılar aleyhine 27.07.2020 tarihinde Antalya 6. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2020/680 E. sayılı dosyasıyla kira bedellerine ilişkin dava açtıklarını, huzurda görülen davayı esastan etkileyecek nitelikte bir dava olması nedeniyle Antalya 6. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2020/680 E. sayılı dosyasının bekletici mesele yapılmasını talep ettiklerini, mahkeme dosyasından gidilen keşif neticesinde alınan 04.12.2020 tarihli rapor kapsamında mali verilerinin incelendiğini ve pandemi döneminde şirketin net satış cirosunun %295 oranında düştüğünün tespit edildiğini, rapora istinaden mahkemenin davayı kabulü halinde davacılara hiçbir şekilde borçlarının kalmayacağını, bu nedenle tahliyeye konu icra takibi alacağının ortadan kalkacağını, kira borcu olmaması nedeniyle de tahliye için bir gerekçe kalmayacağını ileri sürerek istemin reddi ile alacaklı aleyhine %20 oranında tazminata hükmedilmesini istemişlerdir. III. İCRA MAHKEMESİ KARARI Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; yetki itirazının yerinde olmadığını, kira bedelinin ödendiğinin ispat edilemediği gerekçesi ile davanın kabulü ile itirazın kaldırılması ve tahliye ile asıl alacağın %20'si oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde borçlu/kiracılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Borçlu/kiracılar istinaf dilekçesinde; mazeret dilekçesi verilmesine rağmen yokluklarında karar verildiğini, delillerinin değerlendirilmediğini, mecurun ve davalıların ikametgahının Antalya'da olması nedeni Mahkemenin yetkili olmadığını, kira bedellerinin indirilmesi amacı ile Antalya 6. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2020/680 Esas sayılı dosyasından dava açıldığı ve bekletici mesele yapılması gerektiğini, bu dosyadan alınan bilirkişi raporunda pandemi döneminde şirketin net satış cirosunun %295 oranında düştüğünü, taraflar arasındaki kiranın emsal kiralara göre fazla olduğu, dava konusu taşınmazın dava tarihi itibariyle aylık kira bedeli 11.250 TL olarak uyarlanması gerektiğini, takip konusu 2020 yılı Ekim ayının ödenmiş olduğunu, 06.11.2020 tarihli 9.000 TL tutarındaki ödeme ile 26.01.2021 tarihli 40.000 TL’lik ödemenin ise Ekim 2020 sonrası kira dönemlerinin ödemelerini karşıladığını, kira bedeli hususunda taraflar arasında uyuşmazlık olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile borçluların itiraz dilekçesinde yetkiye itiraz etmediği gibi kira borcunun götürülecek borçlardan olduğundan ve alacaklılardan birinin adresinin İstanbul olduğundan İstanbul icra müdürlüklerinde takip yapılmasının yerinde olduğunu, borçluların her ne kadar kira bedelinin düşürülmesine dair dava açtıklarını ileri sürmüş ise de uyarlama davasının kesinleşmediği gibi dar yetkili icra mahkemesinin genel mahkemelerde açılan davaları bekletici mesele yapmasını gerektirmediğini, davacıların dava dilekçesinde icra inkar tazminatı talep etmedikleri açık ise de bunun istinaf nedeni yapılmadığı gerekçesi ile borçlu/kiracıların istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde borçlu/kiracılar temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Borçlu/kiracılar temyiz dilekçesinde;istinaf dilekçesinde ileri sürdükleri hususları tekrar etmekle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi talebine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, İİK 269 uncu madde vd. hükümleri 3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup borçlu/kiracıların temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Alınması gereken 269,85 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 12.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.