Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2025/8613 E. 2026/3657 K. – Trafik Güvenliği

Konu: Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2025/8613
Karar No
2026/3657
Karar Tarihi
Konu
Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/63 E., 2024/279 K. SUÇ : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Trabzon 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.04.2024 tarihli ve 2024/63 Esas, 2024/279 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 179/3. maddesi yollamasıyla 179/2, 62, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 5 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kararını istinaf edilmeksizin 08.05.2024 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. madde ve fıkrası uyarınca, 10.11.2025 tarihli ve 94660652-105-61-23218-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.12.2025 tarihli ve KYB-2025/145640 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.12.2025 tarihli ve KYB-2025/145640 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “Dosya kapsamına göre, sanığın mahkumiyetine esas trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun’un 179/3. maddesi delaletiyle 179/2 sayılı maddesinin uygulanması neticesinde tayin olunan 6 ay hapis cezasından, anılan Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldığında 5 ay hapis cezası belirlenmesi gerektiği halde, hesap hatası yapılarak 5 ay 15 gün hapis cezasına karar verilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE 1. 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir. 2. İnceleme konusu hükümde, sanığın yargılama konusu trafik güvenliğini tehlikeye sokma eylemi için 5237 sayılı TCK'nın 179. maddesinin üçüncü fıkrası delaletiyle ikinci fıkrasına göre temel cezanın “6 ay hapis cezası” olarak belirlendiği anlaşılmıştır. 4.Mahkemece, temel ceza miktarı üzerinden, aynı Kanun'un 62.maddesinin birinci fıkrası uyarınca (1/6) oranında takdiri indirim hükümleri gereğince indirim yapılmıştır.

5.Sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 179. maddesinin üçüncü fıkrası delaletiyle ikinci fıkrasına göre belirlenen 6 ay hapis cezasından, aynı Kanun'un 62. maddesinin birinci fıkrası uyarınca (1/6) oranında takdiri indirim hükümleri uygulanarak sonuç cezanın 5 ay yerine 5 ay 15 gün hapis cezası olarak tespiti isabetsiz bulunduğundan, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Trabzon 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.04.2024 tarihli ve 2024/63 Esas, 2024/279 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3. 5271 sayılı CMK'nın 309.maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden; Hükmün (B) bölümündeki (2) numaralı paragrafta yer alan ''5 AY 15 GÜN HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA'' ibarelerinin ''5 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA'' ibareleriyle değiştirilmesi suretiyle hukuka aykırılığın giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımların aynen bırakılmasına, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.04.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2025/8613, K. 2026/3657, T. 09.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2025-8613-e-2026-3657-k-eaaea09d2eb7