Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2025/741 E. 2026/4358 K. – Kişilerin Huzur

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/1582 E., 2024/2026 K. SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59/5. maddesinde yer alan "Avukatların, avukatlık veya Türkiye Barolar Birliği ya da baroların organlarındaki görevlerinden doğan veya görev sırasında işledikleri suçlar nedeniyle verilen bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin kararları hakkında 04/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286 ncı maddesinin ikinci fıkrası uygulanmaz." şeklindeki düzenleme gereği kararın temyiz edilebilir nitelikte olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 123/1, 62, 50/1-a ve 52/2-3. maddeleri gereğince 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, kararın istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün düzeltilerek onanması kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın şuç işleme kastının bulunmadığına, icra takibine itirazdan haberdar olunmadığına, mesajların sanık tarafından atılmadığına, mesaj atan numaraların kime ait olduğunun belli olmadığına, hükmün usûl ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; katılanın borcunun bulunduğundan bahisle ve alacaklı vekili sıfatıyla, avukat olan sanığın sorumluluğunda olan avukatlık bürosu tarafından, katılanın kullanmış olduğu cep telefonu numarasına, borcun ödenmemesi durumda haciz işlemi başlatılacağına dair çok sayıda mesaj gönderildiği gerekçesiyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 123/1. maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi tarafından kabul edilen olay ve olgularda bir isabetsizlik görülmemiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak; Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında 5 ay hapis cezasına karşılık gelen tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5237 sayılı TCK'nın 52/3. maddesi hükmüne uyulmaması, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz isteminin kabulüyle, temyiz edilen hükmün 5271 sayılı CMK'nın 302. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasının "5-" numaralı bölümünde yer alan ''5 ay hapis cezasının karşılığı'' ibarelerinden sonra gelmek üzere hükme ''150 tam gün'' ibarelerinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Ankara 30. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.04.2026 tarihinde karar verildi.