Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2025/493 E. 2025/6419 K. – Trafik Güvenliğin

Konu: Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2025/493
Karar No
2025/6419
Karar Tarihi
Konu
Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/668 E, 2023/842 K SUÇ : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Edremit 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.09.2023 tarihli ve 2023/668 esas, 2023/842 sayılı kararı ile sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 179/3 maddesi yollamasıyla 179/2, 50/1-a, 52/2 ve 5271 sayılı CMK'nın 251/3 maddeleri uyarınca neticeten 1340 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, itiraz edilmeksizin 09.11.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca, 20.01.2025 tarihli ve 94660652-105-10-7002-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.02.2025 tarihli ve KYB-2025/11095 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.02.2025 tarihli ve KYB-2025/11095 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 28/01/2016 tarihinde gerçekleştirdiği iddia olunan aynı suç nedeniyle yapılan yargılama sonunda Edremit 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/04/2016 tarihli ve 2016/165 esas, 2016/445 sayılı kararı ile mahkûmiyetine karar verildiği, anılan kararın 16/05/2016 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun’un 223/7. maddesinde yer alan “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa, davanın reddine karar verilir.” şeklindeki düzenleme gereğince davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde sanığın mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE 1. 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı CMK'nın 223. maddesinin yedinci fıkrası; “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine kararı verilir.” Şeklinde düzenlenmiştir.

3. İncelenen dosyaların içeriğine göre; sanığın 28.01.2026 tarihinde idaresindeki araç ile seyir halinde iken maddi hasarlı trafik kazasına karıştığı, yapılan alkol muayenesine göre 1.87 promil alkollü olduğunun tespit edilmesi üzerine, Edremit Cumhuriyet Başsavcılığının 10.02.2016 tarihli ve 2016/444 esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan dolayı yapılan yargılama neticesinde 5237 sayılı TCK'nın 179/3 maddesi yollamasıyla 179/2, 62, 50.maddeleri uyarınca neticeten hükmedilen 500 TL adli para cezasının, temyiz edilmeksizin 16.05.2016 tarihinde kesinleştiği, ancak aynı eylem nedeniyle, daha sonra Edremit Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 01.03.2016 tarihli ve 2016/584 esas sayılı iddianamesi ile açılan dava üzerine yapılan yargılama neticesinde Edremit 4.Asliye Ceza Mahkemesinin Edremit 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/09/2023 tarihli ve 2023/668 esas, 2023/842 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 179/3 maddesi yollamasıyla 179/2, 62/1, 50/1-a,52/2 ve 5271 sayılı CMK'nın 251/3 uyarınca 1340 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, itiraz edilmeksizin 09.11.2023 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

4. Aynı fiil nedeniyle aynı sanık hakkında ikinci kez ceza verilemeyeceğinin gözetilmemesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Edremit 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.09.2023 tarihli ve 2023/668 esas, 2023/842 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3.5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin hükümlü hakkında cezanın kaldırılmasını gerektirdiğinden; Sanık hakkındaki kararın, hüküm fıkrasının,

“1-Sanık hakkında aynı fiili nedeniyle daha önceden açılmış bir dava ve verilmiş bir karar bulunduğu anlaşıldığından, ikinci defa açılan davanın, 5271 sayılı CMK'nın 223. maddesinin yedinci maddesi gereğince reddine,

2-Yargılama giderlerinin kamu üzerinde bırakılmasına” şeklinde düzeltilmesine; müteakip işlemlerin mahallinde buna göre yapılmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.09.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2025/493, K. 2025/6419, T. 11.09.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2025-493-e-2025-6419-k-669c6e365b37