Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2025/1845 E. 2025/8048 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1063 E. - 2024/1596 K. SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, aynı Kanunun 70, 75, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/2, 53, 58/6. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanığın istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılarak yapılan inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 280/2 maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılması ile sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteği; sanığın atılı suç yönünden mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine,

Sanık müdafinin temyiz isteği; sanık tarafından dosyaya sunulan iki adet gümüş sikkenin müzeye teslimine karar verilemeyeceğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR Sanık hakkında ayrı bir suçtan yürütülen soruşturma kapsamında usulüne uygun olarak alınan arama kararına istinaden sanığın ikametgahında yapılan aramada bir adet altın sikkenin ele geçirildiği, sanığın aşamalardaki tutarlı savunmalarında suça konu sikkeyi kendisinin imal ettiğini, tarihi eser niteliğinin bulunmadığını beyan ettiği, dosya kapsamında mevcut bağımsız bilirkişi raporunda eserin imitasyon olduğunun belirtildiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut bilgi ve belgeler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirme sonunda sanığın mahkûmiyetine dair hüküm tesis edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, sanığın istinaf başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde "Suça konu bir adet sikkenin imitasyon eserlerden olduğu, 2863 sayılı yasaya göre korunması gerekli taşınır kültür varlığı niteliğinde olmadığı" değerlendirilerek, İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılıp sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR İddianameye konu edilmeyip, sanık tarafından mahkemeye sunulan iki adet gümüş sikke yönünden zamanaşımı süresince gereğinin takdir ve ifası mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığının belirlendiği anlaşılmakla, katılan vekilinin ve sanık müdafinin diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

İddianameye konu edilmeyen iki adet gümüş sikkenin 2863 sayılı Kanunun 75. maddesi uyarınca müzeye teslimine karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin kararının, 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 303. maddesi gereği, hükümden iki adet gümüş sikkenin müzeye teslimine ilişkin bendinin çıkartılması suretiyle, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca Denizli 14. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Ceza Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.11.2025 tarihinde karar verildi.