Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2024/891 E. 2024/4324 K.

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2019/3636 E. 2020/639 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince, davacı Balıkesir L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda cezasını infaz etmekte iken haksız yere 5 gün hücreye koyma cezası ile cezalandırıldığını, sonrasında yaptığı itirazlar neticesinde almış olduğu bu cezasının kaldırıldığını, kendisine verilen bu haksız ceza nedeni ile mağdur edildiğini belirterek maddi ve manevi tazminatın ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacının temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacının temyiz sebepleri; davanın kabulü gerektiğine ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, davacının haksız olarak gözaltında ve tutuklulukta kalmadığı, davacının talebinin, CMK'nun 141.maddesinde yer alan kategorik durumların hiçbirisine girmediği; davacının haksız olduğunu beyan ettiği hücre cezasına yönelik olarak tazminat talebinde bulunduğu; davacının almış olduğu hücre cezasının yapılan yargılama ve başvurulan kanun yolu denetimi neticesinde haksız olduğunun ispat edildiği görülmekte ise de; bu durumun idarenin haksız bir fiilinden kaynaklandığı, ancak CMK'nun 141.maddesinde sınırlı sayıda belirtilen tazminat talepleri içerisine girmediği; davacının söz konusu idaresinin kusurlu hareketinden kaynaklı olduğunu beyan ettiği talebinin, idare aleyhine idari yargı mercilerinde tam yargı davalarına konu edilebilecek talep niteliğinde olduğu, bu nedenlerlerle; somut olayda davacının talebi, CMK'nun 141.maddesinde yer almayan, idarenin kusurlu bir hareketine yönelik bir tazminat talebine konu olup, bu talebin CMKnun 141.maddesi kapsamında mahkemenin yargılama alanı içerisine giren bir talep olmadığı değerlendirildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, davanın vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında davacı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Akhisar Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.09.2024 tarihinde karar verildi.