Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2024/2296 E. 2024/5442 K. – Trafik Güvenliği

Konu: Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2024/2296
Karar No
2024/5442
Karar Tarihi
Konu
Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi SAYISI : 2011/990 E., 2012/27 K. SUÇ : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma KARAR : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 179/3. maddesi delaletiyle 179/2 ve 50/1-a maddeleri gereğince 600,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Kayseri 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 09/02/2012 tarihli ve 2011/990 esas, 2012/27 sayılı kararının 21/03/2012 tarihinde anlaşılmakla; Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 18/03/2024 tarihli ve 94660652-105-38-27994-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04/04/2024 tarihli ve KYB-2024/35767 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04/04/2024 tarihli ve KYB-2024/35767 sayılı kanun yararına bozma isteminin: "Her ne kadar Kayseri 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 09/02/2012 tarihli kararı ile; " Sanık hakkında verilen hapis cezası paraya çevrildiğinden dolayı 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına" şeklinde karar verilmiş ise de; 5271 sayılı Kanun'un 231/7. maddesinde "(7) (Ek: 6/12/2006-5560/23 md.) Açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen hükümde, mahkûm olunan hapis cezası ertelenemez ve kısa süreli olması halinde seçenek yaptırımlara çevrilemez." şeklinde düzenlemeye yer verildiği, Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 03/10/2019 tarih ve 2019/617 esas, 2019/12136 karar sayılı ilamı ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17/03/2015 tarihli ve 2015/4-222 Esas, 2015/48 karar sayılı ilamlarında da belirtildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin daha lehe olup öncelikle uygulanması gerektiği, 5271 sayılı Kanun’un 231/7. maddesinde yer alan özel hüküm uyarınca da hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilemeyeceği, ancak şartların gerçekleşmemesi nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi veya açıklanması geri bırakılan hükmün 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin 11. fıkrası uyarınca açıklanması sırasında ise 5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesinde yer alan seçenek yaptırımlara çevirme zorunluluğunun mahkemece gözönüne alınması gerektiği, somut olayda da, sanığın üzerine yüklenen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmadığı, adli sicil kaydı bulunmayan ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasını kabul eden sanık hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin uygulanması için gerekli şartların mevcut olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE 1.Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 179/3. maddesi delaletiyle 179/2 ve 50/1-a maddeleri gereğince 600,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Kayseri 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 09/02/2012 tarihli ve 2011/990 esas, 2012/27 sayılı kararının 21/03/2012 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır. 2.İncelenen dosya kapsamına göre; sanığın üzerine yüklenen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmadığı, adli sicil kaydı bulunmayan ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasını kabul eden sanık hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin uygulanması için gerekli şartların mevcut olduğu ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun öncelikli değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin sanık hakkındaki hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi yönünde yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Kayseri 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 09/02/2012 tarihli ve 2011/990 esas, 2012/27 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3 maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.10.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2024/2296, K. 2024/5442, T. 16.10.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2024-2296-e-2024-5442-k-6d4d14b8f2ec