Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2024/1934 E. 2024/6592 K. – Taksirle Öldürme

Konu: Taksirle Öldürme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2024/1934
Karar No
2024/6592
Karar Tarihi
Konu
Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/102 E., 2015/133 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkumiyet İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Yargıtay 12. Ceza Dairesinin, 05.12.2023 tarihli ve 2020/ 7693 Esas, 2023/5370 sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.03.2024 tarihli ve KD-12-2024/27374 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde gereği düşünüldü: I. İTİRAZ SEBEPLERİ Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusunda; ''...Olayda sanığın şansına veya başka etkenlere, hatta kendi beceri veya bilgisine güvenerek ters yola girdiği sonucuna varmak ve kabul etmek mümkün görülmemektedir. Bu nedenlerle sanık hakkında TCK'nın 22/3. maddesi hükümlerinin uygulanması hukuka aykırı bulunmaktadır. ' denilerek onama ilamının kaldırılmasına yerel mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi talep edilmiştir. II. GEREKÇE Olay günü saat 03:00 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki kamyonetle ... Otelin nizamiye kapısından çıkıp bölünmüş yolda ters istikamette 111 metre ilerledikten sonra, kendi istikametinde ticari taksi ile seyreden ...'un sevk ve idaresindeki araçla kafa kafaya çarpıştıkları, kaza nedeniyle ... ile yanında yolcu olarak bulunan ...'nın öldüğü olayda; sanığın refüjle bölünmüş yolda ters istikamette 111 metre ilerledikten sonra kaza yaptığı, refüjün yön algısı oluşturmaya yeterli olduğu, sanığın kazadan önceki gün Bodrum ilçesine, kaza sabahı da Milas'tan ... Otele aynı yolu kullanarak geldiği, Bodrum ilçesine başkaca gelen bir karayolunun bulunmadığı, dolayısıyla Bodrum'a gelen bütün herkesin aynı yolu kullanarak Bodrum'a gelmek zorunda olduğu anlaşıldığından sanığın bilerek ters yöne girmediği savunmasına itibar edilmemiş, sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmasında isabetsizlik bulunmaması nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır. III. KARAR 1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy birliğiyle REDDİNE, 2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca Yargıtay 12. Ceza Dairesinin, 05.12.2023 tarihli ve 2020/ 7693 Esas, 2023/5370 Karar sayılı onama kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.11.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2024/1934, K. 2024/6592, T. 21.11.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2024-1934-e-2024-6592-k-305f6537e363