Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2024/1862 E. 2025/4394 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/455 E., 2023/1239 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat DAVA TARİHİ : 03.01.2023 HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız el koyma nedeniyle 800.000,00 TL maddi, 400.000,00TL kazanç kaybı ve 200.000,00 TL manevi tazminatın el koyma tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; haksız el koyma nedeniyle davacının zarara uğradığına ve kazanç kaybı olduğuna, manevi tazminata da hükmedilmesi gerektiğine, aracın iadesine karar verilmesine rağmen aracın ilgili Gümrük Müdürlüğü tarafından satılması nedeniyle davacıya iade edilemediğine, mülkiyet hakkının ihlal edildiğine, davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Batman 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/933 Esas – 2021/42 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, malen sorumlu davacıya ait 74 EN 514 plakalı araç hakkında, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu kapsamında kaçak sigara taşımada kullanıldığı ve aynı Kanun'un 10/2. ve 13/1a maddesi uyarınca ikinci kez suçta kullanılmış olması nedeniyle fiili olarak alıkonulmak suretiyle 12.01.2018 tarihinde el koyma kararı verildiği, yapılan yargılama sonunda dosya dışı sanığın mahkumiyetine ve araç hakkında ise müsadereye yer olmadığına dair karar verildiği ve kararın 08.12.2022 tarihinde kesinleştiği, muhafaza altına alınma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ancak bahse konu araç üzerinde ... Müracaat ve Suçüstü Bürosu'nun 26.12.2017 tarih ve 2017/6319 Soruşturma numarası ile dosya üzerinden ihtiyadi tedbir şerhinin bulunduğu ve aracın ikinci kez suçta kullanıldığının anlaşıldığı, bu sebeple aracın alıkonulmasına karar verilmesinin haksız el koyma olarak nitelendirilemeyeceği, aracın tasfiyesine karar verilerek ... Gümrük Müdürlüğünce usulüne uygun bir şekilde tasfiye işleminin yapıldığı, aracın sicil kaydına ihtiyadi tedbir şerhi konulmasına neden olan Silopi Cumhuriyet Başsavcılığı dosyası hakkında ise iddianame tanzim edildiği ve yargılamasının Silopi 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nde gerçekleştirildiği, ilgili mahkemenin 2018/113 Esas 2019/308 Karar sayılı dosyasında kaçakçılık suçundan yine dosya dışı sanığın yargılandığı, malen sorumlu sıfatıyla ise davacının yer aldığı anlaşıldığından artık burada bir iyiniyetin söz konusu olmadığı, davacının aynı kişiye aracını kullandırdığı anlaşıldığından, CMK 141/1-j maddesinde yer alan yasal şartların oluşmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR Bölge Adliye Mahkemesinin karar başlığında, dava tarihinin ''03.01.2023'' olarak gösterilmemesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım eksikliği olarak kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Cizre 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.05.2025 tarihinde karar verildi.