Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2024/1178 E. 2025/6589 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1718 Esas 2023/2692 Karar SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz taleplerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, katılan vekili ve sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk derece mahkemesince sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c bendi uyarınca beraat kararı verilmiş, katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile 5271 sayılı CMK'nın 280/1-g bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın 2863 sayılı Kanun'un 65/1-2. cümle, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/2-4. ve 51. maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdii edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ A.Sanığın temyiz nedenleri; verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, suçun unsurlarının oluşmadığına, arkeolojik alanın zarar görmediğine, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanabileceğine, ve sair nedenlere ilişkindir.

B.Katılan vekilinin temyiz nedenleri; erteleme şartlarının oluşmadığına ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR İlk derece mahkemesince dosyada mevcut bilgi ve belgeler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, suça konu arazinin arkeolojik sit alanı olduğu, olay yerinde arkeolog ve fen bilirkişisi refakatinde yapılan keşif sonucunda dosya arasına sunulan bilirkişi raporuna göre sanığın zeytin fidanı dikmek amacıyla çukur kazdığı, açılan çukurların arkeolojik sit alanına zarar verecek nitelikte ve derinlikte olmadığı, böylelikle sanığın eylemi sebebiyle suça konu arazide zararın meydana gelmediği, 2863 sayılı Kanunun 65/1. maddesinde yer alan suçun oluşabilmesi için eylem sebebiyle arkeolojik sit alanında zararın oluşması gerektiği, böylelikle sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığı, sanığın kastının bulunmadığı anlaşıldığından sanığın müsnet suçdan 5271 sayılı CMK 223/2-c maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde dosyanın incelenmesinde; ...............Müze Müdürlüğü raporu, sanık savunması, yerel mahkemece yapılan keşif ve bilirkişi işlemesine göre; sanığın I. derece arkeolojik sit olan ...içerisinde yer 149 ada, 263 parsel sayılı taşınmaz üzerinde 25 cm. derinlikte ve 50 cm. genişlikte çukur açmak suretiyle 35 adet zeytin fidanı diktiği, her ne kadar arkeolog bilirkişi raporunda, zeytin fidanı dikmek suretiyle arkeolojik esere veya tabakaya zarar verilmediğini belirtmiş ise de; 2863 sayılı yasanın 65/1. maddesinde zarar unsurunun öngörüldüğü ancak zarar bulunmaması halinde ise fiziki müdahalenin mevcut olmasına göre eylemin aynı yasanın 65/1-2.cümlesinde yazılı suçu oluşturacağı halde yerel mahkemece atılı suçun unsurları oluşmadığı, sanığın kastının bulunmadığı yönünde hatalı hukuki değerlendirme ile beraat kararı verilmiş olmasının hukuka aykırı bulunduğu anlaşıldığından duruşma açılmak suretiyle yerel mahkemenin hukuka aykırı kararının kaldırılarak, tapu kaydı içeriğine göre taşınmazı satın aldığı sırada tapu beyanlar hanesinde kültür varlığı şerhi bulunması nedeniyle tescil kararından haberdar olduğu anlaşılan sanığın I. derece arkeolojik sit alanına yönelik zeytin fidanı dikmek suretiyle fiziki müdahalede bulunmak eyleminden dolayı cezalandırılmasına dair karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekili ve sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Karacasu Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.09.2025 tarihinde karar verildi.