Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/5380 E. 2024/5291 K. – Kişilerin Huzur

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/2118 E., 2023/654 K. SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında Yargıtay 4. Ceza Dairesince verilen bozma ilâmı üzerine kurulan hükmün; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Kanununun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İstanbul Anadolu 67. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2016 tarihli ve 2015/410 Esas, 2016/184 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan, 5237 sayılı Kanunun 123/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş, ilgili kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin, 21.11.2020 tarihli, 2020/26613 Esas, 2022/23039 Karar sayılı ilamıyla; "tahdit suçundan verilen beraat hükmü sonrasında huzur ve sükun bozma suçunun uzlaştırma hükümlerine tabi olduğunun gözetilmememesi ve basit yargılama usulü yönünden değerlendirilmek üzere" bozulmasına karar verilmiştir. 2. Yargıtay 4. Ceza Dairesinin bozma kararı üzerine yapılan yargılama sonucunda, İstanbul Anadolu 67. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.03.2023 tarihli ve 2022/2118 Esas, 2023/654 Karar sayılı kararı ile bozma ilamına uyulması yönündeki kararı ile mahkemece basit yargılama usulünün uygulanması sonucu verilen hükme sanığın itiraz etmesi sonrası genel hükümlere göre yapılan yargılama sonucunda, sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 123/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdii edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebepleri; beraat kararı verilmesi gerekirken mahkumiyetine karar verilmesinin, lehine olan hükümlerin uygulanmamasının usul ve yasaya ayıkırı olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE VE KARAR Yapılan yargılamaya, oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık hakkında tekerrüre esas alınan Üsküdar 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.03.2011 tarihli ve 2008/554 Esas, 2011/184 Karar sayılı kararının kesinleşme ve infaz tarihlerini gösterir onaylı örneğinin getirtilip, 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesi ile aynı Kanun'un 58. maddesinin 1 ve 2. fıkraları dikkate alınarak, kesinleşme ve infaz tarihleri, infaz tarihinden itibaren Kanunun öngördüğü sürenin geçip geçmediğinin araştırılması, 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi gereğince ilamın tekerrüre esas alınıp alınamayacağının belirlenmesi, söz konusu bu ilamın tekerrüre esas alınamayacağının anlaşılması durumunda ise; sanığın adli sicil kaydındaki tekerrüre esas olabilecek diğer mahkûmiyetlerine ilişkin ilam örneklerinin getirtilmesi ve sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden, dosyada sanığa ait adli sicil kaydındaki bilgilere dayanılarak, eksik araştırma ile karar verilmesi sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 67. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz istemlerinin bu yönden kabulü ile hükmün, 1412 sayılı Kanunun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.10.2024 tarihinde karar verildi.